Odcinek Wału Pomorskiego o kryptonimie Ru. (Runica, niem. Ruhnenfliess) to jeden z najciekawszych leśnych fragmentów Pozycji Pomorskiej pomiędzy Starym Osiecznem i Wałczem. Wędruje się tutaj wspaniale – cały czas wzdłuż meandrującej rzeki, krawędzią doliny, przez urozmaicony teren.
Czytaj dalej „Schrony nad Runicą”
Im dalej brniemy w widły Runicy i Płocicznej, tym robi się ciekawiej. Las gospodarczy powoli dziczeje, teren staje się mokry i grząski. Na drugim brzegu jest już Drawieński Park Narodowy. Przeprawa wpław jest możliwa, ale trudna. Kiedyś istniały w tej okolicy aż trzy młyny wodne. Ziethenfiersche Mühle i Krampsche Mühle zniknęły jeszcze w połowie XIX wieku. O ponad wiek przeżył je Neumühle nad Runicą. Pozostały po nim fragmenty kamiennych murów i nazwa Nowy Młyn, która figuruje w Państwowym Rejestrze Nazw Geograficznych. Krążąc pomiędzy pozostałościami dawnych młynów wpadamy co chwilę na zrujnowane schrony. Cały czas jesteśmy na linii Pommernstellung…
Czytaj dalej „Trzy młyny w widłach Płocicznej i Runicy”
Jest tylko jeden taki schron w okolicy. Już z daleka widać, że wygląda zupełnie inaczej niż pozostałe, licznie rozsiane w pobliżu schrony Pozycji Pomorskiej. Pr.Ost.9 był jednym z pierwszych obiektów Pommernstellung wybudowanych pomiędzy Wałczem i Tucznem. Powstał w 1932 roku i posiada nietypową konstrukcję – beton wylano na sklepione arkusze blachy falistej, która stanowiła wewnętrzny szalunek, a po stwardnieniu betonu pełniła rolę warstwy przeciwodpryskowej.
Czytaj dalej „Jedyny taki schron…”
Złotowo koło Tuczna na pierwszy rzut oka nie wyróżnia się niczym szczególnym. Niewielka leśna enklawa, na niej kilka domów, nie wszystkie zamieszkane na stałe. Ale wystarczy wejść do lasu, żeby trafić do innego świata. To tutaj kryje się bowiem większa część Złotowa, dawnego Flathe, starej osady rycerskiej pamiętającej czasy Wedlów z Tuczna.
Czytaj dalej „Złotowo, którego już nie ma”
Nic nie wiadomo o wisielcach z Góry Wisielczej vel Szubienicznej, po niemiecku zwanej Galgenberg. Góra koło Strzalin znana jest za to ze swoich bunkrów. W latach trzydziestych XX wieku Niemcy wybudowali tutaj kompleks umocnień – jeden z największych i najsilniejszych tego rodzaju obiektów na Wale Pomorskim (Pozycja Pomorska, Pommernstellung).
Czytaj dalej „Wisielcza Góra, niemieckie schrony i polskie nietoperze”
Cztery kilometry na południe od Starego Osieczna do Drawy wpływa jeden z jej prawych dopływów – Mierzęcka Struga, dawna Mehrentiner Fliess. Maszerując lasem w górę tej rzeki dotrzemy do nadrzecznego pola biwakowego i położonej kilkaset metrów dalej osady Łęczyn (niem. Lenzenbruch).
Czytaj dalej „W górę Mierzęckiej Strugi do Łęczyna”
Czarnolesie to jedna z najładniejszych puszczańskich osad w okolicach Starego Osieczna. Jest tu stara, otoczona wiekowymi drzewami leśniczówka i duże pole biwakowe nad Drawą, które zachęca do wylegiwania się na słonecznej, trawiastej polanie i do kontemplacji płynącej leniwie rzeki.
Czytaj dalej „Czarnolesie, Drawa i poniemieckie schrony”
Na początku lat trzydziestych dwudziestego wieku Niemcy zaczęli budować wzdłuż swojej wschodniej granicy system fortyfikacji określany jako Pommernstellung, czyli Pozycja Pomorska (w Polsce powszechne było dawniej określenie Wał Pomorski, od którego odchodzi się w nowszych opracowaniach).
Wraz z położonym dalej na południe Międzyrzeckim Rejonem Umocnionym, fortyfikacje Pommernstellung miały ochronić wschodnie tereny III Rzeszy przed ewentualnym atakiem ze strony wojsk polskich. Atak taki był w tamtym czasie brany pod uwagę zarówno przez Niemców, jak i przez Polskę, w której rozważano plany tak zwanej wojny prewencyjnej przeciwko zachodniemu sąsiadowi.
Czytaj dalej „Dromader ze Starego Osieczna”