W Radomyślu Wielkim na Podkarpaciu były kiedyś dwa cmentarze żydowskie. Starszy, usytuowany przy synagodze w centrum miasta, pamiętał początki założonej w XVIII wieku gminy żydowskiej. Dziś nie ma już po nim śladu, na jego miejscu stoi zabudowa. Drugi cmentarz powstał w połowie XIX wieku za miastem, między obecną ulicą Targową i Akacjową. Podczas drugiej wojny światowej Niemcy zamienili tę spokojną nekropolię w miejsce masowych mordów.
Czytaj dalej „Cmentarz żydowski w Radomyślu Wielkim”
Między Dulczą i Smykowem na Powiślu Dąbrowskim rozciąga się kompleks leśny znany jako Czarny Las. Jego wielką ozdobą jest usytuowana na południowym skraju lasów drewniana kapliczka domkowa z rzeźbą Chrystusa upadającego pod krzyżem.
Czytaj dalej „W Czarnym Lesie między Dulczą i Smykowem”
Jest takie miejsce na południowo-zachodnim skraju Lasów Radłowskich, które wygląda jak mały zakątek świętych. Jadąc tędy od strony Biadolin do przysiółka Podlesie, najpierw mija się ustawioną na wysokim postumencie figurę Matki Bożej. Wykuł ją w 1880 r. znany w regionie artysta-kamieniarz Jan Adeodatus Martyński z Borzęcina. Na postumencie figury prezentuje się cała galeria świętych postaci: Wojciech, Stanisław, Józef, Tekla i Małgorzata.
Czytaj dalej „W Biadolinach Pod Matką Boską”
W lesie Szumin koło Borzęcina była kiedyś gajówka, później folwark, a po drugiej wojnie światowej leśniczówka. Dziś osada już nie istnieje. Z rozebranych budynków pozostały fundamenty, zarysy ziemne i gruz. Mieszkać raczej już tutaj się nie da. Ale można ugotować kompot ze śliwek. Na miejscu jest wszystko. Sad, garnek dziurawy tylko trochę i kilka nieco powyginanych blaszanych kubków. Kompot z Szumina w klimacie nostalgicznym, w otoczeniu śladów dawno minionego życia…
Czytaj dalej „Kompot śliwkowy z Szumina”
Cmentarz wojskowy z pierwszej wojny światowej, mogiła z czasów zaborów i nieoznaczony grób partyzantów z 1945 r. Trzy położone blisko siebie miejsca pamięci i trzy niezwykłe historie z Lasu Bratucickiego…
Czytaj dalej „Trzy mogiły z Lasu Bratucickiego”
W samym środku Lasu Bratucickiego na północ od Brzeska stoi potężny dąb zwany Onufrym. Swoją nazwę wziął on podobno od imienia pustelnika, który miał niegdyś tu mieszkać. Pustelnicze życie było pokutą za grzechy z czasów młodości, gdy człowiek ów parał się rozbójniczym rzemiosłem. Mówi się, że karierę w tym fachu rozpoczął od zamordowania własnych rodziców.
Czytaj dalej „Pustelnik Onufry z Lasu Bratucickiego”
Puszcza Mędrzechowska na Powiślu Dąbrowskim to na pewno jedna z najmniej znanych dawnych polskich puszcz. Jej nazwa, dziś już nieużywana, na mapach historycznych dostępnych w cyfrowych archiwach pojawia się tylko jeden raz – w Atlasie Historycznym Instytutu Historii PAN. Na jednej z zamieszczonych tam map widać, że w XVI wieku puszcza ciągnęła się na południe od Wisły, od Mędrzechowa pod Szczucin.
Czytaj dalej „Dawna Puszcza Mędrzechowska”
Napotkany w środku Lasów Radłowskich mieszkaniec Borzęcina opowiada, jak to było z kamienną figurą przy drodze do Wał-Rudy. Kapliczka, bo tak mówią o niej miejscowi, stała tutaj od zawsze. Aż któregoś dnia znikła. Przepadła bez śladu. Kamień (nomen omen) w wodę. Ukradli, sprzedali, zniszczyli. Dopiero po jakimś czasie rozeszła się wieść, że figurę zabrano do renowacji. Wieś odetchnęła z ulgą. W końcu to ich „kapliczka”, z dawnego kamieniarskiego warsztatu w Borzęcinie.
Czytaj dalej „Kamienna figura z Lasów Radłowskich”